Hulptransport naar Servië

Hulptransport naar Servië van 13 t/m 18 januari 2019

Nadat om verschillende redenen een hulptransport naar Servië, begin december 2018, halverwege de reis afgebroken moest worden zijn de chauffeurs Ad Bor en Jan Boonen zondagavond 13 januari vol goede moed de lange reis naar Servië begonnen. De weersvooruitzichten waren redelijk goed. Naar dit transport, bestaande uit de meest uiteenlopende hulpgoederen, wisten we dat onze mensen in Backa Palanka, een stadje op ongeveer 1700 km van Sleeuwijk vandaan, uitzagen.

De maandag verliep de reis voorspoedig en zonder enige vertraging kwamen we op onze overnachtingslocatie Bicske in Hongarije aan. De volgende dag weer vroeg vertrokken want vandaag vindt de grensprocedure plaats. Altijd een spannende bezigheid, je weet nooit hoe lang dit allemaal zal gaan duren. Gelukkig was het niet druk aan de grens. Van loket naar loket naar loket. Een stempel hier en een stempel daar en de nodige euro’s verwisselden van eigenaar. Uiteindelijk na vier uur wachten en wachten kregen we groen licht om verder te gaan. Vroeg in de middag arriveerden we in Backa Palanka en werden welkom geheten door onze contactpersoon Jan Demiter. Voordat we met uitladen konden beginnen, moesten er ook in Backa Palanka nog de nodige douaneformaliteiten afgehandeld worden. Dit hebben we doorgeschoven naar de volgende dag. Zoals altijd zijn de mensen in Servië zeer gastvrij en stond er al een maaltijd voor ons klaar. Verder die avond met elkaar een en ander kunnen bespreken en daarna vroeg in de veren.

De volgende ochtend hebben we eerst een bezoek gebracht aan de douane. Ook hier kom je niet zonder te betalen het terrein op. Nadat de zaken geregeld waren weer met de vrachtwagen naar de loods om de spullen uit te laden. Gelukkig waren er veel handen om te helpen. De weersomstandigheden waren voortreffelijk. Zonnig en te warm voor de tijd van het jaar. 

Het uitladen nam ongeveer drie uur in beslag en tussentijds kwam de douanebeambte nog een kijkje nemen. Dit is altijd weer spannend, want wat zullen ze allemaal voor op- en aanmerkingen hebben. De rest van de middag hebben we relaxed doorgebracht. De missie zat er nu grotendeels op. ’s Avonds met elkaar ergens gezellig gegeten en nog goede gesprekken met elkaar gehad. De volgende morgen stond de terugreis naar Nederland weer op de planning dus maar weer op tijd het bed in.

Rond de klok van 09:00 uur zijn we weer vertrokken met een lege combinatie. Natuurlijk eerst afscheid nemen en elkaar de zegen van God toewensen. Ondanks dat we geen vracht bij ons hadden duurde de grensovertocht toch nog altijd zo’n drie uur. Er stond een lange rij vrachtwagencombinaties, maar omdat we humanitaire transporten uitvoeren mogen we langs de rij gaan. Nog even aangehouden door de politie en na enige uitleg mochten we onze weg vervolgen. Niet alle chauffeurs kunnen het waarderen dat we voordringen, maar het is toegestaan dus maken we daar dankbaar gebruik van anders kan het maar zo zijn dat je 24 uur in de rij staat te wachten.

De reis verliep verder geheel volgens plan en na een overnachting in Oostenrijk kwamen we moe maar zeer voldaan op 18 januari om 19:45 uur in Sleeuwijk aan. We kunnen terugzien op een gezegende reis waar we de nodige hulpgoederen weer over konden dragen aan mensen die er met smart op zitten te wachten. Bijzonder was deze keer dat we ruim 1000 schoenendozen van Actie4Kids bij ons hadden. Deze dozen zullen binnenkort aan kinderen in de wijde omgeving en aan kinderen in een aantal vluchtelingenkampen uitgereikt worden. Wat is het mooi om voor een organisatie als GAiN te mogen werken en zo met eigen ogen te mogen zien hoe de hulpgoederen op hun bestemming komen.