Wonen hier echt mensen?!

Met een groep van 25 mensen in de leeftijd van 4 tot 74 jaar zijn we afgereisd naar Port Shepstone, Zuid-Afrika. We werken hier nauw samen met lokale organisaties en kerken. We mogen hen coachen en ondersteunen hun werk. We verspreiden zegen maar ontvangen minstens zoveel terug!

Zaterdag 20 juli kwamen we na een reis van meer dan 24 uur aan, bij wat voor 14 dagen ons thuis zou zijn. Een iets gedateerd gebouw, met voldoende ruimte en slaapkamers en van alle westerse gemakken voorzien. Een goede plek om na een dag in de sloppenwijken, weer op adem te komen. De eerste keer dat we een sloppenwijk inreden, staat in onze geheugens gegrift. Kleine huisjes met alleen een deuropening waar het licht doorheen komt, gemaakt met wat voor handen is. Om van het vuil en de stank maar niet te spreken. Petra: ”De tranen schoten me in de ogen bij het zien van deze leefomstandigheden”. Eén van de kinderen vroeg: “Wonen hier echt mensen?”

Twee weken lang zou dit ons werkterrein zijn. Ons reisgezelschap was opgedeeld in 3 teams zodat ieder z’n gaven en talenten kon inzetten. Het kinderwerkteam heeft 5 middagen met zo’n 2 à 300 kinderen uit verschillende wijken gespeeld, geknutseld, gezongen en gedanst. Clowns zorgden voor vele schaterlachen en we lazen het verhaal van ‘De mooiste vis van de zee’. We deelden limonade en sinaasappels uit. De laatste middag sloten we af met een warme maaltijd, gekookt door lokale vrouwen. Wat wij daar begonnen zijn, is inmiddels door deze vrouwen voortgezet! Maandelijks organiseren zij nu kindermiddagen.

Het sociale team bezocht, samen met 2 lokale tolken, dagelijks zo’n 5 adressen. Zij spraken daar met de bewoners en deelden voedselpakketten en eventueel kleding uit. Het was een bijzondere ervaring om te zien hoe dankbaar mensen kunnen zijn met voor onze begrippen weinig: een tas vol levensmiddelen voor ongeveer een week, een kwart sinaasappel, een meelkoekje of alleen een beetje aandacht.

Het bouwteam heeft een huisje van een fatsoenlijk dak van golfplaten voorzien. Dit team heeft ook geklust bij Rehoboth-kinderdorp. Een plaats waar weeskinderen wonen die met hiv besmet zijn. Ze gaan daar naar een school die geleid wordt door een Nederlands echtpaar. Hier hebben we onder andere een keuken gebouwd, die gebruikt gaat worden voor kooklessen. De kinderen leren hier skills op weg naar volwassenheid. Deze stichting is voor een groot deel afhankelijk van giften, net als een hospitaal dat we bezocht hebben. Beide organisaties hebben van ons een financiële ondersteuning ontvangen. Ook heeft het bouwteam nog een schommel en traliewerk geplaatst bij 2 crèches.

Wat een gave belevenis om met je kinderen een hulpreis te maken en samen de handen uit de mouwen te steken! Deze reis houdt ons nog steeds bezig ondanks dat ze al een aantal maanden achter ons ligt. Een onvergetelijke ervaring om dankbaar voor te zijn!