Kenia reis oktober 2018

Dag 1 - vrijdag 19 oktober

Vrijdagmorgen om 10 uur zijn de Keniagangers verzameld in vertrekhal van Schiphol.
Het inchecken verliep voorspoedig en om half 1 vertrokken we.

Het was een lange reis van meer dan 9 uur. Op het vliegveld van Nairobi duurde de paspoort controle eindeloos. Toen we daar door waren bleken we een koffer te missen. Toen we na anderhalf uur toch maar wilden vertrekken en al bijna in ons busje zaten kwam de koffer boven water. Iemand had de verkeerde koffer meegenomen maar bracht hem net op tijd terug naar het vliegveld.
Sanny dacht al dat ze de volgende morgen nieuwe kleren kon gaan kopen maar dat ging niet door.

Zodoende kwamen we pas om 2 uur in de nacht op bestemming aan.
We werden goed opgevangen in het hotel en sliepen al snel onder de klamboe.

Dag 2 - zaterdag 20 oktober

De volgende dag hoefden we pas om 9 uur te ontbijten dus dat was heel fijn. We waren om 11 uur in Kibera en wat we daar zagen was schokkend.
Het open riool en de armoede waarin de mensen was verbijsterend. We mochten geen foto’s maken. Maar wilden dat ook niet. We hebben het schooltje gezien en het daycare center. Er is nog heel veel te doen maar met vele handen komt dat goed.
We waren op een vrije dag en er waren veel kinderen.


We hebben een overleg met de leiding van het dagverblijf gehad en de werkzaamheden besproken.
Ook de missie van de leiding is besproken.
Daarna hebben we boodschappen gedaan in een groot winkelcentrum. Zoveel contrast!

De avond hebben we in het hotel doorgebracht.

Dag 3 – zondag 21 oktober

Nadat we van ons ontbijt genoten hadden gingen we naar de kerk van Pastor Joshua, daar werden we op een indrukwekkende wijze ontvangen. De manier waarop hier een dienst verloopt gaat anders dan bij ons in Nederland, maar niet minder ontroerend. Dansende en zingende volwassenen en kinderen, lovende en prijzende dezelfde God, vol overgave hoe moeilijk het leven ook kan zijn. Dit zal voor altijd een onuitwisbare indruk bij me achterlaten.

Na de lunch hebben we een wandeling in het park gemaakt om het hoofd leeg te maken na alle emoties en indrukken. Genietend van de mooie natuur zagen we een grote groep roofvogels op zoek naar de restjes eten van wandelaars. Apen liepen er ook en het was grappig om te zien op welke manier ook zij op voedsel uit waren en brutaal dichtbij kwamen.

Na de wandeling terug naar onze accommodatie om te genieten van ons diner, ’s avonds hebben we gezamenlijk nog een spel gedaan.

Het was al met al een enerverende dag.

Dag 4 – maandag 22 oktober

Na weer een goed ontbijt gingen we om 9 uur naar Kibera. Één groep ging aan de gang in het Daycare met het verven van de keuken. Eerst in Kibera verf kopen en een krabber zodat we daarna aan de slag konden. Na het krabben, spinnenwebben weghalen en de vloer geveegd te hebben konden we de eerste laag verf aanbrengen. Na de lunch die we gezellig met de hele groep in het Daycare hebben gedaan hebben we de tweede lag op de muur aangebracht.

Na de keuken hebben we in het Daycare op de muur een boom geverfd met als blaadjes, handjes van de kinderen, leiders en onszelf. Dit was ook onwijs leuk om te doen, samen met de kinderen en meegebrachte schortjes met ons aan de slag.

De tweede groep was ondertussen bezig bij de school van pastor Joshua. Hier is één lokaal al voorzien van een nieuwe cementvloer en trappetje erheen. Een zware klus waar gelukkig meerdere mensen bij kwamen helpen.
Al met al een vruchtbare dag!
Op naar guesthouse voor een verfrissende douche en een lekker diner.
Na het eten de meegebrachte kinderkleertjes samen sorteren, koffer klaargezet wat de volgende dag mee genomen zou worden naar het kindertehuis wat we gaan bezoeken!

Rond half 9 koffie!! Samen de dag doornemen en de plannen voor de volgende dag met elkaar bespreken! Eerst hebben we samen nog een serieus onderwerp aan de hand van een tekening met elkaar besproken, en Willem had erna nog een leuke opdracht wat we in groepjes van drie deden, we hebben heerlijk kunnen lachen met elkaar! Nog wat drinken en dan lekker slapen!

Dag 5 - dinsdag 23 oktober

Vanmorgen op tijd opstaan, om kwart voor 8 ontbijt, half 9 vertrokken we naar een kindertehuis, Imani, we arriveerden daar rond 10 uur, we werden hartelijk ontvangen door, zoals ze zelf zich voorstelde, een moeder van 400 kinderen, ze vertelde ons het hoe en waarom van dit tehuis, en we kregen een rondleiding door het tehuis, we waren allen onder de indruk hoe het allemaal ging in het tehuis, het was heel schoon, heel rustig, de kinderen waren heel lief met elkaar, ze begroetten ons heel schattig, de leidsters waren ook heel liefdevol naar de kinderen toe.

Op Imani komen kinderen van soms 1 week, ze werden wel te vondeling gelegd voor de deur, nu brengt de politie vaak kinderen, ze blijven minimaal 2 jaar, dan is er tijd dat de ouders opgespoord kunnen worden, erna kunnen ze geadopteerd worden in Kenia. Veel kinderen blijven daar, het tehuis draait helemaal op donaties, de regering komt wel controleren, maar draagt niet bij!
We kregen thee, en een somosa en we konden er souveniers kopen.
Op de terugreis samen een pizza gegeten, door naar Kibera, Gerrit bleef bij de school, hij ging meehelpen met het beton maken in het derde klaslokaal, de tweede was klaargemaakt door de lokale mensen!! Echt goed!

De anderen gingen mee naar het Daycare Centre, Roelof en Bart gingen het aanrechtblad erop maken in de keuken, Ina, Willem, Henny, en James gingen boodschappen doen voor de voedselpakketten, Sanny en Alie gingen matrassen in hoezen maken in het daycare centre. Rond 5 uur gingen we terug, Gerrit ophalen, het was verschrikkelijk glibberig en smerig in Kibera. Het had de nacht en overdag geregend, echt bijna onbegaanbaar! Als je daar loopt te glibberen denk ik steeds als hier toch onderuit ga…

We gingen samen nog naar de supermarkt, en Charlotte kon haar inkopen doen voor de keuken en het Daycare centrum, Zij had daar een inzameling voor gehouden! Na veel opstopping en omrijden kwamen we om kwart over 7 aan in ons verblijf, iedereen was moe, we hebben lekker gegeten, en de avond in alle rust samen doorgebracht!

Dag 7 - woensdag 24 oktober

Vandaag zijn we flink aan de slag gegaan. Er was eerst een klusje te doen in de school van pastor Joshua door Gerrit en Bart en Roelof, de dames gingen de vrouwenmiddag voorbereiden.

Voordat iedereen ‘s ochtend aan het werk ging werden er aan de kinderen van de school een tandenborstel en tandpasta uitgedeeld. De kinderen vonden het prachtig.

Ik (Willem) ging met James achter een Office pakket aan. Uiteindelijk vonden we er een en deze wordt vanavond of morgen geïnstalleerd. Toen we weer terug kwamen zag ik dat Roelof nieuwe rubberen laarzen aan had. Handig omdat we hier nogal wat regen hebben en als de regen valt is heel Kibera één modderpoel. Maar goed dit ter zijde.

Zoals al genoemd warend de dames de vrouwenmiddag aan het voorbereiden en ik zou aansluiten om het kinderprogramma voor de volgende dag te bespreken. Toen ik de kerkzaal binnen kwam zaten de dames op een rijtje truien te stoppen met meegenomen wol. Veel kinderen brachten hun kapotte schooltruien om deze te laten herstellen. Er was zelfs en jongetje die speciaal zijn trui onder uit de tas haalde. Op deze school dragen ze rood met blauwe schooluniformen. Een fleurig gezicht op het schoolplein. Toch als je daar doorheen kijkt zie je ook hier de armoede. Kapot en of versleten.

Na de lunch zijn wij, de mannen naar het Daycare centrum gegaan om de keuken verder af te maken. Er is een aanrecht geplaatst met daarbij een afvoer. Dit was het werk van Gerrit en Bart. Roelof ik waren er ter assistentie en hebben kleine boodschapjes gedaan zoals spijkers halen en dergelijk. Nadat er een aantal planken waren geplaatst was het tijd om weer naar het guesthouse te gaan. Langzamerhand beginnen ik mensen te herkennen en herkennen mensen ons. Ondanks dat we risico’s lopen merken we dat we welkom zijn. Wat ik zelf mooi vind is dat je ook herkend wordt van vorige keren. Karibu sana wordt er dan gezegd. Dit betekent hartelijke welkom. En de kinderen roepen nog steeds: Mesunge…., (Blanke )

Donderdag het kinderprogramma met waarschijnlijk 300 kinderen. We zijn er klaar voor.

Dag 8 - donderdag 25 oktober

Plannen lukt niet altijd. Vanochtend stond iedereen om 6 uur naast zijn bed. We gaan op safari. Helaas bleek degene die we geboekt hadden de tijd fout genoteerd te hebben. De receptioniste liet het er niet bij zitten. We hoorden dat zij haar stem op een minder vriendelijke manier verhief. Daarna kwam ze naar ons toe en zei met een zoetgevooisde stem: “He is comming with two Van’s “ helaas waren twee van ons wegens buikklachten niet in staat mee te gaan. Ik was daar een van. De safari was een groot succes.

Op naar Kibera want we waren klaar voor het kinderprogramma. O nee… de taxichauffeur had zich een uur vergist, uiteindelijk kwamen we een drie kwartier later Wij wilden aan de slag want de afspraak was immers: Eerst spelletjes, daarna eten. Nee hoor eerst een hapje eten en dan de spelletjes. Hebben we gedaan. Ons programma liep anders dan we dachten. In plaats van een balspel gewoon lekker voetballen met de jongens. Oei, oei wat ging dat hard. Het team waarin ik zat heeft natuurlijk gewonnen. Okay, de eerlijkheid gebied te zeggen dat dit niet dankzij mij was.

De kleintjes gingen kralen rijgen en kregen een kroontje op.

Het meeste succes hadden we met de parachute. Omhoog en dan alle kinderen er onder. Aan het einde van de middag was iedereen toe aan wat rust. Na afscheid te hebben genomen zijn we weer terug naar het guesthouse gegaan.

Over het afscheid nemen wil ik graag nog wat zeggen. We werden in de lerarenkamer uitgenodigd en alle leerkrachten bedankten ons van harte en wensten ons Gods zegen. Ter afsluiting hebben we elkaars hand vastgehouden en gebeden. Ook nu besefte ik weer dat wij zoveel bezitten in materie en dat wij met dit kleine beetje van ons vermogen zoveel dank ontvangen. Vrienden werden we en leden van een familie genoemd en opnieuw uitgenodigd om terug te komen.





Dat was het weer voor vandaag.

---

 

Vrijdag 26 oktober

 

Vandaag hebben we ons opgesplitst in 2 groepen. De dames hebben de 2 lokalen geverfd van de jongste groepen van de school van pastor Joshua. Het was rustig op het schoolplein, de kinderen hebben nu 2 maanden vakantie. Uiteraard waren er nog wel kinderen aan het spelen op het schoolplein en haalde Charlotte nog opblaasballen uit haar onuitputtelijke tas waar geen bodem in lijkt te zitten. Ook had ze nog van die papieren toetertjes en we hoorden de hele ochtend kinderen vanuit alle hoeken en gaten daarop blazen.

 

De mannen zijn naar de daycare gegaan en hebben de keuken verder afgemaakt. Er moest nog van alles worden gehaald zoals een gasfles en verf voor de planken. Dit bleek een hele onderneming te zijn, lopend door Kibera. Het blijft verbazend wat er allemaal verkocht wordt vanuit de golfplaten stalletjes. Je kunt het zo gek niet bedenken, heel veel eten, je haar laten knippen, patat op een rooster, strijkijzers etc. heel veel mensen proberen zo hun kostje te verdienen.

 

In de middag liepen de vrouwen er tegenaan dat de dingen toch vaak anders geregeld worden dan in Nederland. We hadden opnieuw een safari geregeld voor de middag omdat één van de vrouwen eerder niet mee kon. Na lang wachten en heel veel redenen gehoord te hebben waarom de bus niet kwam werden we gehaald door een personenauto. We hadden gerekend op de safarijeep waarin we kunnen staan, dus de teleurstelling was groot en we hebben vriendelijk bedankt. (dit was een hele opgave omdat we na meer dan een uur wachten behoorlijk chagrijnig waren geworden)

 

Uiteindelijk kwam alles goed toen de mannen terugkwamen en we weer gezellig in onze te krappe bus zaten op weg naar het Javahuis voor een lekker “Nederlandse” cappuccino!

 

Zaterdag 27 oktober

Het einde is in zicht. Dit merken we omdat de werkzaamheden minder worden. De daycare is bijna klaar. De keuken is inmiddels voorzien van een gasfornuis en er hangen planken aan de muur. Deze moeten alleen nog geverfd worden en dit gaan 2 mannen uit onze groep doen. De dames houden zich  bezig met muurschilderingen in de 2 klaslokalen bij Pastor Joshua. Helaas kunnen we de andere  lokalen waarin een vloer is gekomen niet meer verven. De muren zijn aangesmeerd maar hebben tijd nodig om te drogen. Maar de werklieden die zijn ingehuurd gaan gestaag door met de andere lokalen. De bedoeling is dat straks in alle 7 lokalen een betonnen vloer ligt, helaas gaan wij dit niet meer meemaken en we zullen het moeten hebben van de foto’s .

Vandaag stoppen we op tijd om souvenirs te kunnen kopen in het centrum van Nairobi. We stoppen vlak naast de ‘crazy market’. Niemand ziet het zitten om met de opdringerige marktkooplui zaken te doen en we besluiten om naar een gewone winkel te gaan waar je niet hoeft af te dingen en waar de prijzen goed zijn.

Bepakt en bezakt gaan we een paar uur later terug naar onze wijk waar we in het winkelcentrum heerlijk gaan eten bij het Javahuis.

Zondag 28 oktober.

Vandaag hebben we een bezoek aan de Massai kerk op het programma staan. Na een rit van 2 uur komen we aan in een dorp waar we langzamerhand steeds meer traditioneel geklede Massai mensen tegenkomen. Indrukwekkend, de tijd lijkt hier stil gestaan te hebben. Plaatjes die je alleen van de tv kent. De kerk is nog niet druk bezocht omdat het vroeg is en wij belanden met ons negenen in het middenvak vrijwel vooraan. De dienst start rustig met een preek, vertaald door Pastor Joshua die mee was.

De boodschap ging over overwinnen door de Geest. Dit is vrij vertaald.  De voorganger vertelde een verhaal en dat ging als volgt. Er was een vrouw die geen kinderen kon krijgen en zij ging voor gebed naar de voorganger. Vervolgens bad de voorganger met haar en het gebed werd verhoord. De man van deze vrouw dacht er het zijne van en ging verhaal halen bij deze voorganger. Hij wilde de voorganger vermoorden. Op een dag nam de man zijn kapmes en zijn speer mee om daad bij het woord te voegen. Toen de voorganger de man zag aankomen had hij twee keuzes; wegrennen, want hij was van de snellere stam, of in de overwinning van de Heer te gaan staan. Hij deed het laatste. De man gooide zijn speer en de voorganger hield zijn bijbel omhoog. De speer maakte een haakse bocht en miste doel.  Toen kwam de man op hem af met zijn kapmes en opnieuw had de voorganger de keus: wegrennen of blijven staan en een keuze maken voor de overwinning door de Geest. Hij koos voor het laatste en nu is de man die hem aanviel een christen.

Daarna kregen we een voorstelling van kinderen, een koortje van vrouwen en tot slot nog een schitterende opvoering van vrouwen die met grote kettingen om dansende bewegingen maakten. We waren onze oordoppen vergeten maar dit bleek ook helemaal niet nodig te zijn, het geluid had een normale sterkte!

Daarna werden we meegenomen door de pastor naar zijn “huis”. Dit was een half uur verderop en hij leefde in een kleine Massaistam. Wij zagen ongeveer 6 hutjes gemaakt van een houten geraamte dicht gesmeerd met koeienpoep. We mochten een kijkje nemen en het was indrukwekkend wat we zagen. In het midden brandde een vuurtje dag en nacht waardoor wij gelijk last kregen van onze ogen. Onvoorstelbaar dat mensen hierin leven. Het hutje was verdeeld in een paar ruimtes zodat niet iedereen bij elkaar hoefde te slapen. Zo primitief.

Mannen hebben meerdere vrouwen en hoeven in principe niets te doen. Er liepen veel kinderen rond die wel of niet naar school gaan. Dit werd ons niet helemaal duidelijk. Wel zagen we veel kuddes vee om ons heen dat gehoed werd door kinderen.

Tot slot hebben we onze meegebrachte lunch een stukje verderop onder een boom genuttigd. Een indrukwekkende dag!

 

Maandag 29 oktober

De dag begint een deel van de groep bij de school van de zus van James. Indrukwekkend is het om te zien hoe ze 200 leerlingen les geven in kleine lokalen. Meer dan 30 leerlingen passen in een ruimte die niet veel groter is dan 3 bij 3 meter. In de toekomst zal dit moeten veranderen want de regering zegt dat kleine kinderen moeten kunnen spelen. De kinderen die naar deze school gaan hebben de leeftijd van 3 tot 6 jaar. Ook kinderen waarvan de ouders het lesgeld niet kunnen betalen werden toegelaten, maar gezien het aantal kinderen dat er nu is, is het maximum bereikt. Goed om te zien is dat de kinderen een warme maaltijd krijgen iedere dag.

Willem is met Bart naar Kidogo, de organisatie die de kwaliteit waarborgt van de daycare. Er zit een gedegen plan achter de daycare en dat geeft een goed gevoel. Het geld wordt niet in een groot gat gegooid, maar we geloven echt dat door goede opvang dat de kinderen een betere toekomst tegemoet gaan.

Charlotte gaat met Roelof en Rose naar een grote markt waar ze nieuwe schooluniformen kopen  voor de kleinste kinderen van de school van Pastor Joshua. Dit was een hele belevenis.

In de middag gaan we met 3 groepen op stap om op huisbezoek te gaan. Dit was schrijnend en schokkend om mee te maken. Mensen leven in zulke moeilijke omstandigheden, hebben nauwelijks te eten. ’s Avonds hebben we hier uitgebreid over verder gepraat.

Dinsdag 30 oktober

Tijd om in te pakken. Maar omdat het vliegtuig pas om middernacht vertrekt, gaan we naar het olifantenweeshuis. 2 groepen van 10 olifanten worden hier verzorgd totdat ze weer kunnen worden uitgezet. Leuk om nog even mee te maken.

Tot slot zitten we  in de tuin met een boek in het zonnetje totdat het avond wordt. Geen vervelende bezigheid!

We kijken terug op een goeie tijd met een fantastische groep!