Lesbos kamp Moria oktober 2018

Op 27 september vertrokken wij met tien mensen (vijf uit Nederland, vier uit Engeland en één uit Amerika) voor een week naar Lesbos om daar te werken in kamp Moria; in samenwerking met EuroRelief. Er zaten toen ongeveer 9.000 mensen in het kamp, daar waar plek is voor ongeveer 3.000 mensen.

De eerste dag kregen wij een instructie over wat we gingen doen in kamp Moria, over het kamp zelf en uiteraard hoe om te gaan met de mensen die daar 'wonen'. Daarna zijn we aan het werk gegaan in het kamp; een aantal mochten helpen in het 'warehouse' wat een stukje buiten het kamp ligt, om daar gebruikte tenten te controleren. Er werd gekeken of ze nog helemaal intact waren of dat er onderdelen misten, waardoor deze niet meer gebruikt kunnen worden.

Van vrijdag tot en met dinsdag hebben wij allemaal dagdiensten gedraaid van 8:00 tot 17:00 uur, waarbij we uit een aantal taken konden kiezen om te doen. Eén van die taken was 'housing': het plaatsen van mensen of het herplaatsen van mensen in een tent of box, waarbij het er soms heftig aan toe ging. Doordat er ongeveer 9.000 mensen in het kamp zitten en er dus veel te weinig ruimte is, moesten we soms mensen plaatsen in een tent waar al andere mensen verbleven; je kunt je voorstellen dat dit voor emotionele taferelen zorgde.

Daarnaast hielpen we mensen met het repareren van hun tent en mochten we helpen bij de info-balie van EuroRelief om de vragen van de mensen zo goed als mogelijk te beantwoorden, waarbij het heel frustrerend was dat je op de meeste vragen geen goed antwoord kon geven. Bij de info-balie werden ook luiers uitgedeeld, waarbij gold: op=op!

In het kamp zijn er een aantal 'afgesloten' ruimtes; er was een aparte ruimte voor de nieuwkomers, een ruimte voor de kwetsbare gezinnen, een ruimte voor de tienerjongens die alleen zijn gekomen en een ruimte voor de alleenstaande vrouwen/moeders. Wij mochten een aantal keer de poorten bewaken van deze ruimtes, waarbij wij moesten controleren of de juiste mensen daar naar binnen gingen.

De laatste dag (woensdag) hebben wij een avonddienst gedraaid van 16:00 uur tot 24:00 uur; hierbij hebben wij ook eten uit mogen delen die wij eerst verpakt hadden in kleine pakketjes.

Wat wij hebben meegemaakt:
Wij hebben een hoop mensen gezien die met hun gezin (man, vrouw, kinderen) in een tentje sliepen, waarbij het regenwater in de tent staat en het tentje letterlijk op instorten staat. We hebben kinderen gezien die de grootste lol hadden om op een stukje hout van de helling af te glijden. We hebben wanhopige mensen gesproken die zich afvroegen wanneer ze uit het kamp mochten vertrekken. We hebben een pastor ontmoet die gaat waar God hem heen stuurt en nu zit hij in kamp Moria. We hebben mensen ontmoet die bij binnenkomst vroegen waar hun hotel was, wat hun waarschijnlijk beloofd was door smokkelaars, toen ze op Lesbos aankwamen. Ik zelf heb met een 17 jarige jongen mogen praten over zijn onzekere toekomst; hij is zijn ouders ergens onderweg kwijtgeraakt en hij heeft geen idee waar zij zijn.

Wij zijn uitgescholden, weggeduwd, maar bovenal was er veel waardering van de mensen voor het feit dat je hen komt helpen. Terugkijkend op dit avontuur was het een heftige, maar ook geweldige ervaring met mensen zoals jij en ik. Alleen had ik de vrijheid om weer naar Nederland te gaan en zij niet…….