Hulpreis Lesbos augustus 2019

Impressie Lesbosreis van 19 tot 26 augustus 2019

Ik noem het bewust een impressie en geen reisverslag, want de impact van deze week in vluchtelingenkamp Moria gaat veel verder dan alleen de reis.

Met onze groep hebben we een bijzondere intensieve week meegemaakt. Met een instroom van gemiddeld meer dan 200 personen per dag, groeide het aantal bewoners van het kamp van 8.500 naar 10.000 tijdens ons verblijf. Tijdens de briefing aan het begin van de week vertelde men dat nu ook de olijfgaard boven aan het kamp in gebruik genomen wordt. Illegaal, maar er is geen andere optie. Het kamp is gebouwd voor 3.000 mensen, dus het is over en overvol.

Tijdens onze verkennende rondleiding kwam er net weer een bus ‘new arrivals’ aan. De ontvangstruimte zat al vol en Kim, degene die onze briefing verzorgde, vertelde dat die mensen daar waarschijnlijk ook geslapen hadden. Schokkend! Aan het eind van de week sliepen de new arrivals overal waar een plekje was in het kamp: op de toegangswegen, naast de toiletten en tussen de wooncontainers. Gewoon op de grond, soms op wat karton en met een dekentje er over. Jong, oud, man, vrouw, iedereen door elkaar. Onmenselijk!

We hebben hard gewerkt in de brandende zon en bij tropische temperaturen. Maar met heel weinig vrijwilligers en met zoveel nieuw aangekomen mensen en zo weinig mogelijkheden, moet je veel vaker “No, sorry” zeggen dan dat je daadwerkelijk iets kunt doen. En toch hebben we wel iets kunnen betekenen. Door een vriendelijke houding, soms creatief zijn in oplossingen, de vraag of het probleem serieus te nemen of even een geintje maken met de kinderen. We waren er wel en hebben ervaren dat dit ook werd gewaardeerd door de vluchtelingen.

Dat we niet zo veel aansluiting voelden bij de vakantiegangers die samen met ons met Corendon terugvlogen naar Amsterdam, zal ook duidelijk zijn. Twee kanten van een prachtig eiland die zich niet laten verenigen. Maar die we ook niet kunnen negeren. En daarom kijk ik vol dankbaarheid terug op deze week, bid voor alle mensen die min of meer vastzitten in kamp Moria en voor onze regeringsleiders die dit humanitaire drama af proberen te doen als een Grieks probleem. Gelukkig zijn er veel vrijwilligers uit heel veel landen, van wie het merendeel christen is, die daar anders over denken.

Tot slot hierna enkele foto's van het bezoek aan het zwemvestenkerkhof op Lesbos en de hulpgoederen voor de vluchtelingen.